Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; WStitangallery has a deprecated constructor in /home/anastasialyra/public_html/plugins/system/ws_titangallery/ws_titangallery/function.php on line 23

Deprecated: Methods with the same name as their class will not be constructors in a future version of PHP; WSThumbnail has a deprecated constructor in /home/anastasialyra/public_html/plugins/system/ws_titangallery/ws_titangallery/assets/thumbnail.php on line 17
Θαλασσογραφία I

Θαλασσογραφία I

thalassografia700x500Η φιγούρα της Μικρής Γοργόνας, το αίνιγμα της σιωπής που λύνει η μουσική του Hector Berlioz, το Άγνωστο Νησί του Théophile Gautier και το όνειρο του έρωτα που κρατάει για πάντα είναι τα βασικά συστατικά του περιστροφικού χορού της Αθηνάς Κυρούση. Τη θάλασσα του χορού της γοργόνας εκπροσωπεί μια μικρή γαλάζια κουβέρτα.

Το πρώτο μέρος της παράστασης Τρεις Χοροί κόντρα στο Χρόνο που ερευνά την αντιφατική σχέση του Χορού με το Χρόνο, ή ακόμα του ίδιου του ανθρώπινου σώματος με το Χρόνο.

Πρόκειται για τρία διαφορετικά αφαιρετικά χορευτικά σόλο γυναικών, τη Θαλασσογραφία I, το Ζήτω η Φόρμα: ο Χορός με τις Λέξεις και το Tu Αmor a Contrarreloj (O Έρωτας σου κόντρα στο Χρόνο), που διατηρούν με ακρίβεια την ίδια διάρκεια.

Κι αυτό γιατί ένας από τους βασικούς άξονες της παράστασης είναι η διερεύνηση της πρόσληψης του χρόνου, τόσο από το θεατή, όσο και από τον ερμηνευτή, σε σχέση με τις διαφορετικές φόρμες του χορού, το ρυθμό και την εικαστική προσέγγιση.

Τα τρία αυτόνομα μέρη της παράστασης εξετάζουν τρεις διαφορετικές έννοιες του Χρόνου, μέσα από οριζόντιες, κάθετες και περιστροφικές κινήσεις, που από το αέναο και το άχρονο φτάνουν στο οριακό, το επείγον και το εκστατικό.

Το σώμα παρουσιάζεται ως μια μικρή μηχανή του Χρόνου και του Χώρου, καθώς μέσα από την επιτόπια διερεύνηση του ελάχιστου, κοινό και χορευτές συμπαρασύρονται σε μια «δίνη» που τους φέρνει αντιμέτωπους με το ακραίο της ανθρώπινης υπόστασης.

Ανάμεσα στα Ρωμαϊκά τείχη και τη σύγχρονη σκηνική κατασκευή, η παράσταση «ξετυλίγει» το νήμα της ανθρώπινης έλικας, άλλοτε υπό τη ρομαντική μουσική του Hector Berlioz (Θαλασσογραφία) και το σπαρακτικό flamenco του Paco de Lucia (Tu Αmor a Contrarreloj), άλλοτε υπό τον εκκωφαντικό ήχο της σιωπής και την ανυπολόγιστη δύναμη των λέξεων (Ζήτω η Φόρμα: ο Χορός με τις Λέξεις).


Μουσική: Hector Berlioz, L'île inconnue, με την Régine Crespin
Χορογραφία, κοστούμια, φωτισμοί: Αναστασία Λύρα
Χορός : Αθηνά Κυρούση

Μικροσκοπικό Θέατρο  
7 Νοεμβρίου 2015 είναι καιρός - δεύτερη περίοδος
31 Μαΐου & 1 Ιουλίου 2014 στην παράσταση Τρεις Χοροί κόντρα στο Χρόνο




Φωτογραφίες: Χριστίνα Σαρλάμη

 L'île inconnue (το άγνωστο νησί)

L'Île Inconnue

Dites, la jeune belle,
Où voulez-vous aller ?
La voile ouvre son aile,
La brise va souffler !

L'aviron est d'ivoire,
Le pavillon de moire,
Le gouvernail d'or fin ;
J'ai pour lest une orange,
Pour voile une aile d'ange,
Pour mousse un séraphin.

Dites, la jeune belle !
Où voulez-vous aller?
La voile ouvre son aile,
La brise va souffler !

Est-ce dans la Baltique,
Sur la mer Pacifique,
Dans l'île de Java ?
Ou bien dans la Norwége,
Cueillir la fleur de neige,
Ou la fleur d'Angsoka ?

Dites, la jeune belle,
Où voulez-vous aller?

Menez-moi, dit la belle,
À la rive fidèle
Où l'on aime toujours.
Cette rive, ma chère,
On ne la connaît guère
Au pays des amours.

Où voulez-vous aller ?
La brise va souffler !


Το άγνωστο νησί

Πες, όμορφο κορίτσι,
πού θα 'θελες να πας;
Το πανί ανοίγει τα φτερά του
το αεράκι αρχίζει να φυσά.

Το κουπί είναι από ελεφαντόδοντο
η σημαία από μετάξι
το τιμόνι από χρυσάφι.
Για έρμα έχω ένα πορτοκάλι
για πανί, το φτερό ενός αγγέλου
για ναύτη, έναν Σεραφίνο.

Πες, όμορφο κορίτσι,
πού θα 'θελες να πας;
Το πανί ανοίγει τα φτερά του
το αεράκι αρχίζει να φυσά.

Θα 'θελες να πας στη Βαλτική,
στη θάλασσα του Ειρηνικού,
στο νησί της Ιάβας;
Ή ίσως στη Νορβηγία,
να κόψεις το λουλούδι του χιονιού,
ή το λουλούδι της Ανγκσοκά;

Πες, όμορφο κορίτσι,
πού θα 'θελες να πας;

Πήγαινέ με, είπε η όμορφη,
στην πιστή ακτή
εκεί που η αγάπη κρατάει για πάντα.
Αυτή, καλή μου, η ακτή
δεν είναι γνωστή
στου έρωτα τη χώρα!

Πού θα 'θελες να πας;
Το αεράκι αρχίζει να φυσά.
(Απόδοση στα ελληνικά από την Αναστασία Λύρα)


Στίχοι Θεόφιλου Γκωτιέ μελοποιημένοι από τον Hector Berlioz.

Share this post

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn